Sekty

New Age

Apologetyka

Literatura, prace naukowe

Potrzebujesz pomocy?

Katalog stron

Sekty i Fakty

O nas

Imię Boga w ujęciu Świadków Jehowy

Jahwe czy Jehowa?

Świadkowie Jehowy przywiązują ogromną wagę do posługiwania się starotestamentowym imieniem Boga - Jehowa. Głoszenie tego imienia uważają za jedno z podstawowych kryteriów prawdziwości religii oraz zasadniczy przejaw religijności jej członków.
Powołują się na Księgę Wyjścia 6,3; Ps 83,19 oraz Iz 42,8 twierdząc, że "Boga należy czcić pod imieniem Jehowa".

Zapytajmy o jakie imię Boga tu chodzi: Jahwe czy Jehowa? Rzeczywiście spośród imion Starego Testamentu na pierwszym miejscu należy umieścić imię Jahwe, które sam Bóg uznał za swoje i najbardziej własne. Kiedy Mojżesz miał wyprowadzić Izraelitów z Egiptu, pyta Boga o imię, by wzmocnić przed rodakami swoje posłannictwo: "Oto pójdę do synów Izraela i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was, lecz gdy oni mnie zapytają: jakie jest Jego imię, to cóż im mam powiedzieć? Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: Jestem, który jestem" (po hebrajsku - Ehieh aszer ehieh; po grecku - Ego eimi ho on; po łacinie - ego sum, qui sum). I dodał: "Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was". Mówił dalej Bóg do Mojżesza: "Jahwe Bóg Ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba przysłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia" (Wj 3,13-15).

a. Wymowa imienia Jahwe

Izraelici wymawiali to imię złożone z 4 spółgłosek JHWH - Jahweh. W języku hebrajskim zapisywano tylko spółgłoski. Po niewoli babilońskiej ze względu na szacunek i kult dla jedynego, niewyrażalnego Boga było ono bardzo rzadko wymawiane.

W czasach Chrystusa wymawiał je tylko najwyższy kapłan podczas błogosławieństwa. Po zburzeniu świątyni nazwa ta wyszła z użycia. Pytanie: skąd się wzięła nazwa Jehowa? - Otóż, masoreci podkładając samogłoski wzięli je z wymowy nazw: Adonaj i Elohim ­ dwu innych imion Boga występujących na kartach Starego Testamentu. I to stało się początkiem wymowy Jehowah. Jednak za słusznością wymowy Jahwe przemawia cała tradycja żydowska (np. papirusy z V w. przed Chrystusem oraz wszystkie późniejsze tłumaczenia Biblii z języków oryginalnych).

Trzeba bowiem pamiętać, że w Dekalogu znanym każdemu Izraelicie zawarte jest następujące przykazanie: "Nie będziesz wzywał imienia Boga twego Jahwe do czczych rzeczy, gdyż Jahwe nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa Jego imienia do czczych rzeczy" (Wj 20,7). Dlatego w obawie przed znieważeniem imienia Boga Żydzi czytający Księgi Święte wymawiali zamiast Jahwe słowo "Adonaj = Pan". Przyjęła się wówczas praktyka, że właśnie między spółgłoski JHWH wstawiano samogłoski ze słów "Elohim" i "Adonaj", co dało w sumie słowo JeHoWah czyli Jehowa. Jest to więc zlepek spółgłosek imienia Bożego Jahwe i samogłosek wziętych z "Elohim" i "Adonai". Według Świadków Jehowy słowo Jahwe - nie jest odmienną wersją słowa JHWH, ale powstało w zupełnie odmiennych okolicznościach.

b. Treść imienia Jahwe

Wyraz Jahwe może być formą czasownikową hebrajskiej koniugacji Hifil i wówczas oznaczałoby:
- Według jednych tego, który powołuje do istnienia. Podstawą byłaby nauka proroków o Bogu jako Stwórcy i Opiekunie, których to przymiotów nie mają fałszywe bóstwa. Opinia ta jednak nie ma oparcia ani w tekście ani w biblijnym kontekście.
- Według innych Jahwe nic oznacza Boga stwarzającego abstrakcyjnie i ogólnie, lecz tego, który tworzy burze i pioruny, unosząc się w powietrznych przestworzach (por. np. Wj 19, I 8; Ps 103,7). W tekście jednak "Jam jest, którym jest" akcent położony jest na moc i obecność Boga, a więc przymioty wynikajśce z Jego istoty.

Ponadto: JHWH może być wzięty w czasownikowej formie hebrajskiej Kal i oznacza: ON JEST. Możliwe jest tu jednak podwójne tłumaczenie: albo mówimy kim Bóg jest sam w sobie, albo kim jest dla innych. Dzisiaj wśród biblistów przeważa raczej pierwsza możliwość, wyrażająca samoistność Bożą i pełnię Jego istnienia.. Bowiem niezależnie od tego, czy Izraelici byli zdolni pojąć od razu całe bogactwo znaczeniowe tego imienia, Bóg musiał Mojżeszowi objawić, że jest w pełni niezależny, a w tym przecież zawiera się idea samoistności i pełni bytu.

ks. Wojciech Hanc    
ks. Teodor Lenkiewicz  
Świadkowie Jehowy apostołowie czy intruzi?