10. Podwójna doktryna - o wykształceniu

Zdawałoby się, że Kościół Zjednoczeniowy jako jedna z niewielu grup kultowych bardzo dba o rozwój wykształcenia swoich wyznawców. W 1955 roku Moon założył Akademickie stowarzyszenie Urzeczywistniania Wartości Uniwersalnych (CARP), w 1975 - Zjednoczone Seminarium Teologiczne w Nowym Jorku a w 1988 - Uniwersytet Sun Moon w Korei. Oprócz organizacji studenckiej i dwu wyższych uczelni „Mesjasz” powołał do istnienia Stowarzyszenie Profesorów na rzecz Pokoju Światowego (Professors’ World Peace Academy), które „zostało założone w 1973 roku, w celu stworzenia forum, na którym mogą się spotykać uczeni z całego świata i wspólnie pracować na rozwiązaniem globalnych problemów”[41]. Aktualnie „organizacja ta posiada oddziały w ponad 100 krajach. PWPA dąży do stworzenia światowej sieci uniwersytetów, która mogłaby prowadzić edukację w duchu międzykulturowym. Program ten zapoczątkowany został w kwietniu 1992 roku na Uniwersytecie Bridgeport w USA”[42].

W rzeczywistości Moonowi wcale nie zależy na promocji wykształcenia. CARP jedynie stanowi jedną z bardziej aktywnych organizacji filialnych Kościoła zjednoczeniowego, przez którą werbowani są przede wszystkim studenci. Uczelnie moonistyczne nie są niczym innym jak zarejestrowanymi ośrodkami indoktrynacyjnymi a stowarzyszenie profesorów - instytucją uwiarygodniającą kościół Moona. Profesorowie, którym Moon funduje przeloty w różne miejsca świata i płaci wysokie honoraria (podobnie jak np. aktorom i gwiazdom show-bussinessu), często nie zdają sobie sprawy, że za tym stowarzyszeniem w ogóle stoi jakaś organizacja religijna, ani tym bardziej, że ich nazwiska będą później wykorzystywane w celach propagandowych. Moonowi głównie zależy na posiadaniu wyznawców, którzy oprócz tego, że zaspokajają jego potrzebę władzy, stanowią silnie zmotywowany do pracy - darmowy zespół robotniczy. Zrozumiałe jest więc, że podejmowanie lub kontynuowanie studiów przez członków Kościoła Zjednoczenia w ogóle nie leży w interesie jego założyciela. Potwierdzają ten fakt byli wyznawcy: „W ciągu pierwszych trzech miesięcy swojego członkostwa zwerbowałem dwie osoby, które stały się moimi <<duchowymi dziećmi>> i polecono mi, żebym rzucił szkołę i pracę oraz na stałe przeprowadził się do centrum”[43]; „Po półrocznym pobycie doszłam do wniosku, że proponowane mi idee są słuszne. Wróciłam do Polski, zrezygnowałam ze studiów i wstąpiłam do moonistów”[44].