20. Podtrzymywanie przynależności - zakamuflowany system kar i nagród

Pięciu ex-wyznawców Kościoła Zjednoczeniowego zostało zapytanych o postawę członków grupy, którą najchętniej aprobowali ich lokalni liderzy. Oto co odpowiedzieli: "zaangażowanie na 100 %, np. zostawienie studiów, posłuszeństwo, wytrwałość, silna wola (...) nawracanie innych", "posłuszeństwo, brak pytań i wątpliwości", "uległość, zgoda na prowadzenie", "pracowitość no i co za tym idzie, werbowanie, praca dla grupy", "posłuszeństwo, podążanie za Moonem poprzez (...) swojego rodzaju hierarchię". Równie interesujące wydają się być, wskazane przez byłych moonistów, zachowania, które wywoływały dezaprobatę liderów" "ciągłe pytania o niewygodne fakty, nie zgadzanie się z liderem", "indywidualizm, nadmierne pytanie, powątpiewanie, nieposłuszeństwo, słabość emocjonalna", "związane z jakimś seksem, z wszystkim czego Moon zabraniał, niesumienne wypełnianie obowiązków, które narzucał", "zbyt ciepłe (mam na myśli kontakt fizyczny) stosunki ludzi o przeciwnej płci", "działanie na własną rękę, bunt, własne teorie, koncepcje, zbyt swobodne, niezależne myślenie"[76]. Sam Moon osobiście manipulował karami i nagrodami aby zmotywować do pracy osoby stojące najwyżej w hierarchii Kościoła Zjednoczeniowego (wobec silnie zaangażowanych wyznawców mógł robić to "bez ogródek"). Hassan wspomina: "Moon miał osobliwy sposób motywowania ludzi stojących na szczycie hierarchii. Na początku był miły, kupował prezenty, zapraszał na kolację lub film. Potem przywoził do swojej posiadłości, gdzie z wrzaskiem wypominał im zaniedbania. Uwielbiał również zachęcać przywódców do zaciekłego współzawodnictwa, zmuszając do wytężonej pracy. Wybierał kogoś, kto odnosił sukcesy przy kwestowaniu i rekrutowaniu nowych członków (uczynił tak ze mną) i prezentował go jako wzór doskonałości, zawstydzając innych i budząc w nich pragnienie podobnych sukcesów"[77].